Hongaars

Ik kan geen Hongaars en een aantal maanden wonen in Hongarije is er niet in geslaagd om daar enige verandering in te brengen. De Hongaarse spraak is zo anders dan alle andere ‘geluid-dat-je-met-je-stem-maakt-naar-betekenis vertaalsleutels’ die de wereld rijk is – ook wel ‘talen’ genoemd — dat je zonder serieuze studie ervan niet, zoals bij de meeste vreemde talen, gaandeweg wat klanken leert herkennen als woorden.

Elk gesprek in het Hongaars klinkt voor mij dus nog steeds als een brei van gekke lettergrepen en plotselinge toonhoogteveranderingen – als een ongedifferentieerde stroom van audio.

In de warboel van geluid die mensen produceren als ze iets in het Hongaars zeggen herken ik dus nog geen woorden, maar inmiddels wel een deuntje.

De vaak voorkomende intonaties klinken bekend, ondanks dat ik van de gesproken woorden geen snars begrijp. De gesproken Hongaarse taal heeft een bepaald ritme, een bepaalde melodie, die gek genoeg vertrouwd aanvoelt.

Dat deuntje deed me ergens aan denken, en na weken intensief filosoferen heb ik achterhaald aan wat precies.

Kijk uit voor je verder leest, want je beleving van het Hongaars zal met deze kennis nooit meer hetzelfde zijn.

Het antwoord: The Sims. Hongaars klinkt, qua intonatie, precies zoals Sims klinken als ze aan het praten zijn.

Voor wie het niet kent, The Sims is een computerspel waarin je in de fictieve wereld van de game een leven kan leiden met jouw ‘Sim’. Als jouw Sim dan met een andere Sim praat, produceren ze beide een brabbelend geluid. Dát geluid heeft dezelfde melodie als het Hongaars.

Pratende Hongaren klinken een beetje als buitenaardse wezens (of Sims) die converserende homo sapiens willen imiteren maar het een en ander nog niet helemaal hebben uitgevogeld.

Toen ik zaterdagochtend deze realisatie had, spoedde ik me naar het keukentje van onze afdeling om mijn bevindingen te delen. (Wel uitkijken met wie, want tegenwoordig hebben mensen nogal lange tenen als het op zulke grapjes aankomt.)

De enige andere levende ziel op onze gang was een Amerikaanse masterstudent, die vooral bekend staat om zijn vaardigheid een hoopvolle discussie van elke filosofische relevantie te beroven met bizarre gedachtenexperimenten en quasi-grappige maar ogenschijnlijk irrelevante anekdotes.

Zo iemand die je eigenlijk liever niet bij het seminar hebt, omdat je weet dat de kans klein is dat zijn inbreng gaat bijdragen aan jouw begrip van het onderzoekspaper onder behandeling.

Hoe dan ook, ik rapporteerde mijn bevindingen en hij deed er nog een schepje bovenop.

“Ik heb iemand eens horen zeggen dat het Hongaars klinkt als een verzonnen taal,” vertelde hij lachend.

Hongaars een verzonnen taal – het zou mij niet verbazen.

 

PS. Krijg een beter leven

Ik schrijf een wekelijkse nieuwsbrief waarin ik inzichten van de beste filosoof-lifehackers uitpluis en doorgrond hoe jij hun dieprgravende analyses, effectieve strategieën en vernieuwende perspectieven in kan zetten voor je eigen welvaren.

Spread the love